Po Zbigniewie Piekarskim<\/strong> zosta\u0142y listy (przedstawiono je tutaj niemal wszystkie), poczt\u00f3wki i notesy. W tym notes czarny z planami lekcji, notatkami o wygranych z gier w karty i informacjami o po\u017cyczkach pieni\u0119dzy. A tak\u017ce notes zielony z dowcipem: „Dlaczego bia\u0142y kolor jest symbole dziewictwa? Dlatego, \u017ce najpr\u0119dzej i naj\u0142atwiej brudzi si\u0119.” Utworem „Posiedzenie sejmowe” <\/em>(urywek z nienapisanego dramatu) oraz wierszem o \u0142ysinie, a tak\u017ce… jednoakt\u00f3wk\u0105: „Strach” albo „Ona boi si\u0119 jego”. Przera\u017caj\u0105cy dramat w I akcie. (Tylko dla os\u00f3b z silnemi nerwami.) <\/em><\/p>\n\n\n\n Po prawie stu latach od jej powstania czas na ekranizacj\u0119<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n Jedyny utw\u00f3r dramatyczny dziewi\u0119tnastoletniego Zbigniewa Piekarskiego zosta\u0142 przeniesiony na ekran w konwencji filmu niemego<\/strong>, gdy\u017c tylko takie filmy pokazywano w Polsce za \u017cycia autora. <\/p>\n\n\n\n